Dystopijny surrealistyczny filmowy prompt wideo dla Seedance 2.0

Mroczny, filmowy, surrealistyczny film osadzony w powojennym dystopijnym mieście, stonowane barwy, chłodna korekcja koloru, mała głębia ostrości, delikatne ziarno filmowe, dramatyczne oświetlenie.

Scena 1:
Popękana pusta ulica w pobliżu zamglonego brzegu. Kobieta w długim szarym płaszczu idzie powoli w stronę kamery. Obok niej unosi się gigantyczna, rozczłonkowana ludzka twarz zbudowana z połamanych budynków i betonu, subtelnie poruszająca się, jakby żyła. W powietrzu dryfują drobiny kurzu.

Scena 2:
Cięcie na zmęczone dziecko oparte o zniszczoną ścianę we wnętrzu, oczy półprzymknięte, wyczerpanie. W rozmytym tle siedzi w milczeniu drugie dziecko. Atmosfera jest ciężka, opuszczona i beznadziejna.

Scena 3:
Surowy mężczyzna w średnim wieku w szarym płaszczu stoi na zrujnowanej ulicy w europejskim stylu obok starego zardzewiałego auta. Kamera powoli najeżdża, gdy on patrzy przed siebie z zaciętym wyrazem twarzy.

Scena 4:
Zbliżenie na twarz kobiety częściowo zrośniętą z mechanicznymi i architektonicznymi fragmentami. Pomarańczowe motyle krążą wokół jej głowy w zwolnionym tempie, symbolizując kruchą nadzieję.

Scena 5:
Zatłoczona ulica pod potężnym zakrzywionym murem z wtopionymi małymi konstrukcjami i oknami. Ludzie idą bez celu, z opuszczonymi głowami, tworząc poczucie rutyny i opresji.

Scena 6:
Uliczny muzyk z rozczochranymi włosami gra na gitarze do zabytkowego mikrofonu. Za nim stoi milczący tłum. W tle majaczy zardzewiały tramwaj. Zaczyna padać lekki deszcz.

Scena 7:
Szereg dzieci w znoszonych vintage'owych ubraniach stoi nieruchomo, patrząc prosto w kamerę. Ich twarze są puste, niemal upiorne. Powolny najazd wózkiem do przodu.

Scena 8:
Surrealistyczna para idzie razem. Kobieta niesie na głowie konstrukcję przypominającą dom, jej twarz widać przez małe okienko. Mężczyzna obok jest częściowo pokryty ciemną sadzą. Idą przez gruzy w milczeniu.

Scena 9 (Finał):
Kobieta siedzi w zagraconym pokoju pełnym starych radioodbiorników i zegarów. Za nią wisi napis “MORE”. Powoli przekręca gałkę zabytkowego radia, a powietrze wypełniają szumy. Wyciemnienie.
🎥 Słowa kluczowe stylu i ruchu

filmowo, dystopijnie, surrealistyczny realizm, zwolnione tempo, dramatyczne światło, mgła wolumetryczna, głębia ostrości, look taśmy 35 mm, wyprane barwy, symboliczne opowiadanie, melancholijny nastrój, płynny ruch kamery

Prompty działają najlepiej po angielsku — „Kopiuj” i „Użyj tego promptu” zawsze korzystają z oryginału.